చివరి వరకు పరుగు

హాయ్ Aavya. మైదానంలో ఈల పెట్టారు. చాలా పిల్లలు ముందుకు వెళ్లారు. Aavya ఊపిరి వేగమైంది, మోకాళ్లు బరువయ్యాయి. ఒక ఆలోచన వచ్చింది, ఇక్కడే ఆగిపోదాం, ఎవరూ చూడరు. ఆగడం ఎందుకు తేలికగా అనిపించింది? చివరగా రావడం సిగ్గు. సిగ్గు అడుగులను చిన్నవి చేస్తుంది. Aavya పక్కకు చూశాడు. టీచర్ చెయ్యి ఊపుతున్నారు, ఆగకు. Aavya ఇంకో అడుగు వేశాడు. మళ్లీ ఒకటి. పరుగు గీత విరగలేదు. Aavya చివరగా టేపు దాటాడు. ఊపిరి కొలిమి ఊదేలా ఉంది, నోరు నవ్వుతోంది. టీచర్ అన్నారు, నువ్వు ఆగలేదు. Aavya, మొదట రావడం ఒక సంతోషం. చివరి వరకు చేరడం మరొకటి. అది కాళ్లలో నిలుస్తుంది.